คุณวรวรรณ ธาราภูมิ
CEO บลจ. บัวหลวง
4 มกราคม 2555
วันนี้เรามาดูเรื่องทองคำกันก่อน
ตลอด 12 ปีที่ผ่านมา คนที่เป็น Gold Bug (พวกคลั่งไคล้หลงไหลในทองคำ) ในสหรัฐ เขาขายหุ้นออกเมื่อหุ้นขึ้น และซื้อทองคำเมื่อมันราคาตกลงมา และมันก็เวิร์คมาตลอด 12 ปี เขาบอกว่า วันนี้เขาก็ไม่เปลี่ยนใจไปจากทองคำ เพราะยังไม่มีอะไรที่เป็นเรื่องสำคัญเปลี่ยนไปสักอย่าง
ใช่เลย ก็ยังไม่เห็น ลุงเบน เบอร์นานเก้ หรือประธานธนาคารกลางคนไหนที่กลับใจหันมารักษาค่าของดอลลาร์และตลาดพันธบัตรเลยสักคน และสภาคองเกรสก็ยังคงให้รัฐบาลอเมริกันใช้เงินเกินตัวต่อไปเรื่อยๆ
เอ ... แต่ถ้าราคาทองคำตกลงไปถึง 1,400 หรือ 1,200 ดออลาร์ต่อออนซ์ล่ะ จะทำไงดี
เรื่องนี้พวก Gold Bug จะตอบเหมือนกันทุกคนว่า
“ซื้อสิฟะ เพราะนั่นคือโอกาสที่จะซื้อทองคำ ไม่ใช่ไปซื้อรองเท้าอีกนะยัยโง่”
เอ๊ะ แต่ตอนนี้ใครๆ หลายคนบอกว่าระวังทองคำให้ดี มันจะซ้ำรอยปี 1980 ที่หกคะเมนตีลังกาลงมาลึกมากเป็นสิบปีไม่โงหัวเลยนี่นา ยังจะซื้ออีกเหรอ
“ใช่ พระเจ้าจอร์ชมันยอดมากที่หลายคนมองไม่เหมือนพวกเรา คนพวกนั้นเขาคิดว่าทองคำมาไกลเกินไปแล้ว มันต้องเดี้ยงจนลึกเหมือนปี 1980 แหงๆ กลายเป็นตลาดหมีตกฮวบๆ ไปเลย แต่หุ้นจะขึ้นปรี๊ดๆ เป็นตลาดกระทิง”
อ๋อ ทองคำจะเป็นกระเทย ส่วนหุ้นจะเป็นกระทิงปีนี้ แล้วทำไมเรามองไม่เหมือนเขาล่ะ
“มันจะเหมือนกันไปได้ยังไงล่ะ อ้อ อาจจะเหมือนกันกับปี 1980 อย่างนึง คือ ลุงเบนมี 2 ขาเหมือนประธานธนาคารกลางสหรัฐสมัย 1980 ไง แล้วเธอบ้าหุ้นใช่ไหมล่ะ”
“มันจะเหมือนกันไปได้ยังไงล่ะ อ้อ อาจจะเหมือนกันกับปี 1980 อย่างนึง คือ ลุงเบนมี 2 ขาเหมือนประธานธนาคารกลางสหรัฐสมัย 1980 ไง แล้วเธอบ้าหุ้นใช่ไหมล่ะ”
อ่ะ ก็นิดหน่อยนะ
“จำได้ไหม ลุงบัฟเฟต สอนว่า ถ้ากำลังเล่นโป๊กเกอร์ แล้วเธอมองหาผู้เล่นที่เธอจะหลอกไม่ได้ มันก็แปลว่าตัวเธอนั้นแหละที่จะโดนคนอื่นเขาหลอกต้อนเอา แล้วคนที่พูดเรื่องทองคำจะเป็นตลาดหมี หุ้นเป็นตลาดกระทิง อะไรๆ จะเป็นอย่างปี 1980 น่ะ มันแปลว่าเขาเชื่อว่าเศรษฐกิจจะฟื้นตัวและบูมขึ้นมาอีก พวกนี้ละที่จะเป็นผู้เล่นโป๊กเก้อร์ที่โดนคนมือเหนือกว่ามาหลอกต้อนได้ พวกเขาจะขายทองคำแล้วซื้อหุ้น แต่เราทำตรงกันข้าม แต่ถ้าเขาคิดถูก เราเองก็จะเป็นเหยื่อนะ”
อ้าว ไรฟะ พูดงี้มีต่อยดิ
“จำได้ไหม ลุงบัฟเฟต สอนว่า ถ้ากำลังเล่นโป๊กเกอร์ แล้วเธอมองหาผู้เล่นที่เธอจะหลอกไม่ได้ มันก็แปลว่าตัวเธอนั้นแหละที่จะโดนคนอื่นเขาหลอกต้อนเอา แล้วคนที่พูดเรื่องทองคำจะเป็นตลาดหมี หุ้นเป็นตลาดกระทิง อะไรๆ จะเป็นอย่างปี 1980 น่ะ มันแปลว่าเขาเชื่อว่าเศรษฐกิจจะฟื้นตัวและบูมขึ้นมาอีก พวกนี้ละที่จะเป็นผู้เล่นโป๊กเก้อร์ที่โดนคนมือเหนือกว่ามาหลอกต้อนได้ พวกเขาจะขายทองคำแล้วซื้อหุ้น แต่เราทำตรงกันข้าม แต่ถ้าเขาคิดถูก เราเองก็จะเป็นเหยื่อนะ”
อ้าว ไรฟะ พูดงี้มีต่อยดิ
“โห ... นักเลงนี่หว่า เป็นมวยไทยด้วยป่ะล่า”
ก็นิโหน่ย ท่าตั๊กแตนเบ่งอึน่ะ รู้จักป่ะ
“ไม่รู้ รู้จักแต่ตั๊กแตนทอด กินมาเยอะแล้วด้วย ... มา ... มาฟังเรื่อง Mayer Amschel Rothschild ดีกว่า”
ไม่เอ๊า จะฟังเรื่องทองคำต่อ
“เดี๋ยวดิ ฟังเรื่องนี้ก่อน ตาคนนี้เขามีชีวิตช่วงปี 1744-1812 เป็นผู้ก่อตั้งอาณาจักรของครอบครัวในธุรกิจธนาคาร Rothschild ซึ่งเป็นกิจการธนาคารระหว่างประเทศที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในประวัติศาสตร์ จนในปี 2005 เขาได้รับการยกย่องให้เป็นนักธุรกิจที่มีอิทธิพลมากที่สุดในโลกเท่าที่เคยมีมา โดยได้เป็นอันดับ 7 จัดโดยนิตยสาร Forbes และนิตยสารธุรกิจต่างๆ ก็ยกย่องให้ Mayer Amschel Rothschild เป็นบิดาแห่งศาสตร์การเงินระหว่างประเทศด้วย”
แล้วไงอีกล่ะ
“เนี่ยะ ที่นี้ใครๆ ก็รู้จักตาแก่ Rothschild แต่ไม่ค่อยมีใครรู้จักเมียเขา”
อ้าว ใครเป็นชู้กับเมียเขาเหรอ
“ฮ้วย ฆ่าไอ้เด็กบ้านี่มันจะบาปไหมฟะ”
บาปดิ บาปมหันต์เลย ไม่ดีหรอก ฟังต่อกะได้
“เออ เมียตาแก่ชื่อ Gutle Rothschild เนี่ยะไม่เหมือนตาแก่เลย เพราะทั้งๆ ที่รวยจนสะกดคำว่าไม่หรูไม่เป็น แต่หล่อนกลับใช้ชีวิตอย่างเรียบง่ายในบ้านเล็กหลังเก่าใน Frankfurt ที่เคยอยู่ในช่วงหลังแต่งงานใหม่ๆ กับตาแก่ และในขณะที่ตาแก่ Rothschild กำลังทำงานหนักเพื่อสร้างอาณาจักรธุรกิจของตัวเอง เมียตาแก่กลับต้องทำงานหนักกว่ามากเพราะต้องเลี้ยงดูลูกๆ 10 คนให้สามารถรับช่วงอาณาจักรธุรกิจธนาคารของพ่อให้ได้ดี ไม่มีผู้หญิงอื่นอีกแล้วที่จะเลี้ยงลิง 10 ตัวจนมีความสามารถที่จะบริหารอาณาจักรธุรกิจธนาคารได้ดีอย่างหล่อน ต่างกับปัจจุบันนี้ที่เรารู้ว่าใครๆ ก็บริหารธนาคารในวันนี้ได้ แค่โง่เท่านั้นก็เป็นนายธนาคารใหญ่ได้แบบที่เราเห็นใน Wall Street ไง ความโง่นี่เป็นคุณสมบัติหลักของการเป็นนายธนาคารที่ Wall Street ในวันนี้เลยนะ”
ปากจัดชะมัดเลย ที่เล่านี่ก็เพื่อด่านายแบงค์ช่ายปะ
“เออ ... ทีนี้กลับมาเรื่องทองคำกันต่อนะ เราคิดว่าทองคำจะราคาตกลงไปอีกและพันธบัตรสหรัฐก็จะยังขึ้นต่อได้อีกช่วงนึง แต่เราก็ยังเชื่อว่าอเมริกาจะต้องทรุดฮวบๆ แบบญี่ปุ่นเป็นสิบปี”
เอ .... ถึงจะมีตัวบ่งชี้หลายตัวที่ทำให้เห็นว่าอเมริกากำลังจะเป็นญี่ปุ่น มันก็ยังต่างกันตรงที่วันนี้โครงสร้างประชากรญี่ปุ่นกำลังแก่ลงไปเป็นจำนวนมาก และมีคนน้อยลงไปทุกที แต่อเมริกายังค่อนข้างเด็กและจำนวนประชากรก็ยังเพิ่มอยู่นี่นา
“ก็ใช่ แต่ ... แต่ ... แต่ .....”
แต่อะไรล่ะฟะ เดี๋ยวก็ เว่ยเฮ่ย ใส่หรอก
“แต่ ช้า แต่”
โว้ย ... ฆ่าผู้ใหญ่นี่บาปไหม
“ฮ่าๆๆๆๆๆ เดี๋ยวดิ มาดูนี่สิ นี่ไง ตัวเลขประชากรล่าสุดในสหรัฐที่เพิ่งรายงานออกมามันบอกว่าจำนวนผู้อพยพเข้าสหรัฐลดลงต่ำสุดไปรอบ 20 ปี จำนวนคนเกิดใหม่ก็ลดลงเหลือเพียง 0.7% แล้ว นี่เป็นระดับต่ำที่สุดตั้งแต่ก่อนพวกเบบี้บูมเกิดอีกนะ”
อาฮ่ะ อย่างนี้อเมริกาก็แย่อะดิ เอาไวอะกร้าทัดหูไว้หรือไงถึงไม่ค่อยมีเด็กเกิดใหม่ ท่าทางกำลังจะกลายเป็นประเทศที่ไม่มีพลังหนุ่มสาวมาสร้างชาติแล้ว ช่ายมะ
“อืม ... เริ่มฉลาดแล้วใช่ไหม เรากำลังจะกลายเป็นญี่ปุ่นละ”
พูดจาดีๆ ก็เป็นด้วยแฮะ
“และนายธนาคารกลาง กับนายธนาคารพานิชย์ทุกวันนี้ก็ไม่เก่งเหมือนลูกๆ ของ Rothschild เราถึงยังเชื่อเรื่องทองคำในระยะยาวไงล่ะ เว่ย เฮ่ย”
ฮู้ย ... จบดีๆ กะด้าย จะไปเลียนแบบ เว่ย เฮ่ย ของน้ารูบินี ทำแป๊ะไรนี่ ห๊า
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น
หมายเหตุ: มีเพียงสมาชิกของบล็อกนี้เท่านั้นที่สามารถแสดงความคิดเห็น